روایت یک جسارت علمی در مستند رویا نیست
«مطمئن باشید چیزی که بهش فکر میکنید شدنیه و رویا نیست…»
در همین جمله، خلاصهای از آنچه قرار است در زمان حدود یک ساعتی این فیلم ببینید نهفته شده است. فیلم روایتگر بازهای ششساله در پژوهشگاه رویان است؛ از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۵ در اواخر دهه هفتاد، رویان اوضاع نسبتاً آرامی دارد. چالشهای دستیابی به درمان ناباروری پشت سر گذاشته شده و درآمد مجموعه از طریق این درمانها تأمین میشود؛ درمانی که در آن زمان هنوز دانشی نو و محدود به شمار میرفت.
در چنین شرایطی، مرحوم دکتر کاظمی آشتیانی تصمیم میگیرد از روزمره شدن مجموعه عبور کند و بهسوی دستیابی به دانشی جدید حرکت کند. در آن مقطع، علم سلولهای بنیادی تنها در حد زمزمههایی در مقالات علمی مطرح بود و کشورهای دارای دسترسی به این دانش بسیار محدود بودند.
دکتر کاظمی آشتیانی تصمیم میگیرد به هر قیمتی سراغ دستیابی به این علم برود. تیمی چندنفره شکل میگیرد و رویان آماده میشود تا وارد این چالش بزرگ شود. کمبود امکانات، نبود دسترسی به دانش روز و تحریمهای ظالمانه که تهیه مواد اولیه آزمایشگاهی را به معضلی جدی تبدیل کرده بود، از مهمترین موانع این مسیر بودند.
رویا نیست؛ مستندی درباره تولد علم سلولهای بنیادی در رویان
مستند رویانیست ، مروری دراماتیک و بسیار تأثیرگذار بر یکی از افتخارهای بزرگ علمی کشور است. از نقاط قوت مستند میتوان به روایت اولشخص و جذاب آن، استفاده از آرشیوی بکر و کمتر دیدهشده و همچنین بهرهگیری هوشمندانه از بازسازی اشاره کرد؛ عناصری که نقش مهمی در پیشبرد روایت دارند.
این مستند در سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ در مرکز مستند سفیرفیلم و مدرسه مستند سفیر ساخته شده است. کارگردانی اثر بهصورت مشترک بر عهده امیر مظلومی و محمدمهدی ایوبی بوده، متن را محمدمهدی ایوبی نوشته و تدوین نیز توسط امیر مظلومی انجام شده است.
در این فیلم از گویندهای خاص استفاده شده است. مهدی نمینیمقدم، از گویندگان باسابقه رادیو نمایش، یکی از تجربههای محدود اما موفق خود در عرصه مستند را رقم زده است؛ بهگونهای که برای مخاطب عام، تشخیص اینکه گوینده در واقع خود مرحوم دکتر کاظمی آشتیانی نیست، دشوار به نظر میرسد.
استفاده از عناصر مکمل مانند موسیقی نیز در سطحی استاندارد و حرفهای قرار دارد و در خلق سکانسهای احساسی و حماسی، نقشی مؤثر ایفا میکند.
مستند رویا نیست؛ از درمان ناباروری تا فتح دانش سلولهای بنیادی
در مسیر انجام این کارهای بزرگ، دکتر کاظمی آشتیانی و همکارانش با توکل و توسل به ائمه و با ایمان به خدا پیش میرفتند. هرگاه مرحلهای از تحقیقات به نتیجه میرسید، به سجده میافتادند، صلوات نذر میکردند و روزه میگرفتند. این تعهد عمیق ایمانی چنان در رفتار و باور آنها ریشه داشت که خود دکتر کاظمی آشتیانی بارها میگفت:
«رئیس رویان من نیستم، رئیس رویان خداست. مدیرعامل رویان خداست.»
او باور داشت دستی الهی این مسیر را حمایت میکند؛ دستی که امکان انجام چنین تحقیقات و فعالیتهای بزرگی را فراهم کرده است؛ فعالیتهایی که موجب دلشادی مردم، رضایت رهبر انقلاب و غرور جامعه علمی و دانشگاهی کشور شده است.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.